Spruch des Monats

April 2018

Wat geiht so ´n Kiek-in-de-Kumm dat an, wat ik koken do!

Hochdeutsch: Was geht den Neugierigen das an was ich mache!

 

Plattdüütsch-Beobdragte Anke Schierhold

Moin, Moin!

Herzlich willkomen secht Anke Schierhold, Plattdüütschbeobdragte …!

Ick freu mie at ji Interesse an disse Siete up Platt hebbt.

Ji könt jo hier över Veranstaltungen up plattdüütsch un Termine informieren und dat givt immer uck een Mottospruch för denn Monat dorbie!

Wenn ji  vergnögte Döntjes oder korte Geschichten up platt  hebbt, denn stellt de gerne vör unner:

04407 / 91 36 33 5 oder 04407 / 73-116

Wie feut us denn bannig …!

Aktuelles und Veranstaltungen

Wi schnackt Platt

Die "Treffen up Platt" finden von September bis April jeden 2. Montag im Monat in den Räumlichkeiten des Deutschen Roten Kreuzes, Oldenburger Str. 229 (hinter Ihr Platz), statt.

 

Zeit: 20.00 bis ca. 22.00 Uhr!

 

Das nächste Treffen findet statt am 11.9.2017.

 

Es wird den ganzen Abend platt gesprochen (jeder wie er kann und mag) und wer Lust hat, kann eine Geschichte up platt erzählen oder etwas vorlesen.

 

Alle Interessierten sind herzlich willkommen!

Döntjes

...un Anna weer so stolz...

Plattdütsch snacken is vandoge - to'n Glück - jo worr "in".
Fröher weer dat up', Dörpen gang un gäbe. as wi nor School kömen, weer dat mit us Hochdütsch snacken nich wiet her. Un de Schoolmester harr sien leewe Last dormit, us dat bitobringen.
Us Dörp weer man lütt un us School ebenso. Dor passen bloß föfftig bit sößdig Kinner rin und dat weern aach Johrgänge.
De ünnerricht us Lehrer mit "links" un wer nich parieren wull, denn bröch he dat mit "rechts" bi.
nebenbi beacker he noch'n grood Stück Land un Immen harr he ok. Un dnn günh'n he ock noch up Jagd.
De nu folgende - wahre - Geschichte hett Dieter, de mit mi in eene Klasse gohn is, vertellt.
De "lüttje Anna" weer söß Johr oolt un se müß tookom Ostern nor School. Se eer ne gaanze plietsche Deern un se kunn ok all'n bäten Hochdütsch.
As de Schoolmeester up een von sien Pirschgänge, mit Rucksack un Flint up'n Puckel, bi Dieter sien Öllernhus vörbi köm, un Dieter em all von wieden sehn harr, doo verdrück de sik. He müch nich girn mit so'n Respektspersonen todaun hebbe. Dat düür näamlich jümmer:
Näs putzen, Mütz affnehmen un "Guten Tag" seggen. Nee, - leewer versteck he sik.
"Lütt Anna", wo he mit speelt harr, bleew ober stohn un sä gaanz fründlich to'n Schoolmester:
"Guten Tag, Herr ehrer, naa'a, - hab'n Sie ornlich was gescheißt???"
Se meen natürlich geschossen.
De Schoolmester harr, so is Dieter Johre looter gewohr worrn, sik vör Lachen de Han'n vör'n Mund holn, is in'n Kroog gohn un hat dat dor vertellt.
De "lüttje Anna" bün ik nich wän, ober passeern kunnt harr mi dat domols ok.
 
von Helga Maria Christoffer
aus: "Oma, springst du nu öbern Disch?"
Isensee Verlag, 3. Auflage, 2003

Kann he good bruuken

Wat Hein Sassenhoff is, de will jo gor to giern will de jo freen, man he kann sick nich slüttig warrn, wekke Deern dat ween schall.
Denn fehlt em dit, un denn hett he dat uttosetten. Dat heet, toierst sünds all prima, un jede kickt he all an as sein Tokünftigste.
Nu ist Tine anne Reeg. Jo, Tine, dat ist dat Richtige! Jedereen Kriggt dat to hürn. Krisdchan ook.
„Du, Krischan“, seggt Hein, „Tine u nick, wi wölt freen! Wat meenst, is dat woll good“ Wat seggst Du, Krischan, is de nich passend för mi?“
„Jo“, seggt Krischan, „dat glööf ick ook, Tine paßt good för di, de hett Verstand för twee!“
 
Aus: „Krischan 3“ – Sammlung lustiger Döntjes von Peter Seidensticker, 1972, Zeitungsverlag Kraus KG, Stade/Buxtehude

Moorbäder

Dokter Kalund seggt to Korl Hinners: „Deit mi leed Korl, aver ik heff keen gode Naricht för di, du warrst woll nich mehr lang leven!“
„Hool op“, antert Korl, „kannst du mi denn gar nich mehr hölpen?“
„Een Deel kann`k di noch verschrieven, dat sünd Moorbäder!“
„Un dat schall hölpen“, sinneert Korl.
„Hölpen jüst nich“, meent Dokter Kalund, „aver so gewöhnst du di al `n beten an de natte kole Eer!“
 
Ut: Plattdüütsche Döntjes, Qickborn-Verlag 2010, Christiane Nölting

Bohnern

Mudder is een Schüürdübel.Dat mutt bi ehr jo  alens blank wesen.Fröher hett se mit gröne Seep un witten Sand de Deelen schier mokt, un nu is se dor achterkomen, dat se mit Bohnern mehr rutholen kann.
Na , nu licht se up de Kneen un schrubbt mit ehr Bohnerwachs dör denn Rum. Lütt Krischan kickt to.Mudder passt good op, at uck all de Ecken schier wesen dot.Se gütt sick dat Bohneröl in de Hannen un riff dat mit de Fingers in de Ecken, un denn mit denn Dumen gliecks achterher blank rieben.
Na,un nu hett se sick bi ehr Rumkrüpen dull wehdoon in ehr Krüz ,un de Doktor hett secht:"Dat mutt massert weern!"
Hannes Kniep de versteiht dor wat von .He is jo Masseur in`use Krankenhus. Un de kummt nu immer no Fierobend un knippt Mudder de Pien ut ehrn Lief .Krischen draff denn nich mit rin in de Komer wenn Mudder dor bearbeitet watt. Ober dor is jo een Slödellock in de Döör.....!!
Se sünd dor noch bi,as Vadder no Hus kummt."Wor is Mudder", frocht he Krischan. " De is mit denn Massör in de Komer" secht Krischan," un se wat jüst frisch bohnert"...

Mool twee

In’n  Krog sitt männigmool so’n reisen Koopmann.
He bild’t sick’n Steebel in, wat he för’n Held in de Boddermelk is un schitt utverschomtig klook. De Buern sünd för em alltohoop Dummbüdels, un in sein Meenung ist de muulfule Krischan de gröttske Schopskopp!
Krischan weet ober ganz got Bescheed öber dat Grootmul. Hett in den Kröger sein Book keken, wo se all instoht, de dor sloopen doht, un eenmol hett em `n annern Reisunkel allerhand von den Klookschieter vertellt.
Nu sitt he dor wedder un gifft düchtig an. He snackt Krischan an.
De Buern, meen he so venienschen, de würn doch all so’n grote Rekenkünstler, denn wull he em, Krischan, doch mool’n Exempel opgeben.
„Ick bün een Meter fiefunsöbentig groot“, seggt he, „mien Schohnummer is fiefunveerdig un mien Krogenwiede tweeundverdig. Nu reken Se moll ut, wo old dat ick bün!“
„Na“, seggt Krischan, „dat isst nich swor. Ober dor fehlt noch een Posten: Ehr Snut könt Se teihn Zentimeter oprieten! Mookt tohoop jüst tweeunveerdig Jahr!“
De Kerl stant jo. „Himmel warraftig“, seggt he benaut. „Ober wo hebbt Se dat rekent?“ „Och ganz eenfach: Wi hebbt op’n Hoff `n halfverrückten Lüttknecht. Un de is eenuntwintig Johr old!“

aus: Döntjes von Peter Seidensticker (KRISCHAN 4 – eine Sammlung lustiger Döntjes), Verlag und Druck: Zeitungsberlag Krause KG; Stade/Buxtehude

Geburtsdagswunsch

Fröher hett Krischan sein Metta ehrn Geburtsdag eenfach vergeeten. Ober Metta, de is jo ook nich ut Dummsdörp. Un se mookt dat nu jümmer so, datt se all veerteihn Doog vör de Tiet dat Sabbeln un Dibbern anfangen deiht, wat se noch allns to beschicken hett bit no ehrn Geburtsdag to, un Krischan mutt dat jeden  Dag mit anhürn.
Nu hettse ook noch anfungen, sick sübbbs Radels optpgeben. „Ick bün jo all so neetschierig, wat Du mi wollt to Geburtsdag deihst“, seggt se. Un Krischan, de is ook noch so dömlig west un hett frogt: “Jä, wat wünscht Du Di denn so?“
„Och“, hett se denn so ganz liesen seggt, „an leefsten mool wat för mien Hals or de Arms.“ „Is good“, seggt Krischan, „mool sehn!“ Un Metta, de is rein ut de Tüt, datt he gliek anbeten hett!
Obers an ehrn Geburtsdag, dor is se jo rein so fuchtig, datt Krischan s’obens ut’n Hus löppt un in’n Krog sitt. „Wat hest Du denn“, frogt Hannes em, „Du sühst jo so benaut ut?“
„Och, mien Metta is woll   `n Luus öber de Lebber lopen“, gnurrt Krischan, Wse hett doch hüt Geburtsdag, un ich heff ehr sogor’n Geschink mookt, wat se sick sübbs wünscht hett!“
„Na, un denn? Wat hett se sick denn wünscht?“. „Wat för’n Hals und de Arms, hett se seggt, mugg se woll op’t leefst“, seggt Krischan, „un hett se jo ook kreegen!“ „Junge, seggt Hannes, „ Halskeeg un Armband mit `n Mool, Du lettst Di nix woseggen, dat Du neerig büst, wat? Gold oder Sülber?“
„Armband, Halskeeg?“ wunnert sich Krischan, „Stück  Seep hett se kreegen!“

aus: Döntjes von Peter Seidensticker, KRISCHAN 4 – eine Sammlung lustiger Döntjes, Verlag und Druck: Zeitungsberlag Krause KG; Stade/Buxtehude

Ganz unnödig

Krischan is 'n sporsamen Minschen. Jedetmol wnn he wat loter ut'n Krog kümmt, denn kann he sick argern, datt bi Jan Düdels an d Dör unop sein Deel Lich brennen deiht! Un is, wenn he mit de Sünn opsteiht um no'n Felln henngeiht, jümmer noch an't Brennen! Hett jo woll 'n Sirrs, de ol Jan!
Na, dat drüppt sick mol, datt he mit em snacken ward.
„Du, Jan“, seggt Krischan: „Du smittst Dien Fild jo rech to'n Finster rut, datt bi Di op de Deel un an de Dör de ganze Nach dat lektrische Lich brennen deiht? Wat köst Di dat'n Strom!“
„Jä, weest Du“, seggt Jan, „dat do ick för de Inbreekers.“
„Meine Güte noch mool to“, röppt Krischan, „dat hebt de doch nich nödig, de hebbt doch all Knippslaternens!“

Quelle: Döntjes von Peter Seidensticker aus KRISCHAN 4 – eine Sammlung lustiger Döntjes, Zeitungsverlag Krause KG; Stade/Buxtehude